Wat is het belang van Tadabbor, dat wil zeggen regelmatige, diepgaande reflectie op de boodschappen van de Koran?
De Koran is:
- “Het touw van Allah. Wie zich eraan vastklampt zal gered worden, en wie zijn greep erop loslaat zal ten onder gaan.”(Koran, 3:103)
- “Een openbaring”: “Zo hebben Wij aan jou een openbaring neergezonden, op Ons bevel.” (Koran, 42:52)
Allah سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى (geprezen en verheven is Hij) schiep onze lichamen uit de aarde en bepaalde dat het voedsel voor onze lichamen ook uit de aarde komt. Op vergelijkbare wijze schiep Hij onze zielen uit een hogere wereld en bepaalde Hij dat het voedsel dat zij nodig hebben, daar vandaan komt. Daarom zond Allah de Koran neer om onze zielen te laven, zodat zij niet uitdrogen, barsten en wegkwijnen. - “Het Licht”: “Geloof daarom in Allah en Zijn Boodschapper en in het Licht (de Koran) dat Wij hebben neergezonden. En Allah is Alwetend over wat jullie doen. (Koran, 64:8).
Zonder dit licht kent een mens zijn Schepper niet werkelijk, kan hij geen onderscheid maken tussen waarheid en leugen en beseft hij niet hoe groot het verschil is tussen deze wereld en het Hiernamaals.
Toch blijft dit alles afhankelijk van tadabbor.
Reflecteren op de Koran
De oproep om onze stem te verfraaien tijdens de recitatie, de beloning van tien goede daden per letter en de verheffing in rang in het Paradijs voor degene die verzen uit het hoofd leert — dit alles heeft uiteindelijk tot doel dat we reflecteren op de Koran. (Jāmiʿ al-Tirmidhī, bk. 45, hadith 3162.)
Alleen door reflectie kan iemand de geheimen van de Koran ontdekken en zijn kostbaarste schatten ontsluiten.
Allah سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى zegt:
“Dit is een gezegend Boek dat Wij aan jou hebben geopenbaard, opdat zij diep nadenken over zijn verzen en opdat de verstandigen er lering uit trekken.” (Koran 38:29)
De letter ‘lam’ in deze aya, dat staat voor het woord ‘opdat’, wijst op een van de voornaamste redenen waarom de Koran is geopenbaard.
Natuurlijk behoren het lezen en herhalen van de Koran tot de meest deugdzame vormen van aanbidding. Maar de transformerende kracht van Allah’s woorden ligt in zowel onze intellectuele als wel onze spirituele toewijding aan de Koran. Iemand die de Koran slechts leest of beluistert zonder over de betekenis na te denken, ontvangt mogelijk niet de leiding die erin besloten ligt.
Allah zegt:
“Denken zij dan niet diep na over de Koran? Of zitten er sloten op hun harten?” (Koran 47:24)
Kennis zonder reflectie kan desastreus zijn
Zelfs iemand die een uitstekende Koranreciteur is of tajwid lesgeeft kan tot de verliezers behoren als hij niet reflecteert op de boodschap van de Koran.
De Profeet ﷺ vertelde dat de eerste drie mensen die op de Dag der Opstanding geoordeeld zullen worden een vrijgevige weldoener, een martelaar en een Koranreciteur zullen zijn.
Over de reciteur zei hij:
“Hij zal gebracht worden. Allah zal hem Zijn gunsten tonen en hij zal deze erkennen. Allah zal vragen: ‘Wat heb je ermee gedaan?’
Hij zal antwoorden: ‘Ik heb kennis geleerd, onderwezen en de Koran gereciteerd omwille van U.’
Allah سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى zal zeggen: ‘Je liegt. Je hebt kennis geleerd zodat men je een geleerde zou noemen. En je hebt de Koran gereciteerd zodat men je een reciteur zou noemen. En dat is ook gebeurd.’
Vervolgens zal bevolen worden hem op zijn gezicht voort te slepen totdat hij in het Vuur wordt geworpen.” (Sahih Muslim, 1905)
Dat Allah ons moge behoeden tegen zo’n vernederend lot!
Tadabbor maakt het verschil
Tadabbor zorgt voor een groot onderscheid tussen de mensen die vooral met zichzelf bezig zijn in het leven en de mensen die leven vanuit liefde voor Allah.
De eerste groep is gehecht zijn aan deze wereld en heeft een oppervlakkige relatie met de Koran. De tweede groep mensen blijft als het ware kloppen op de deur van Zijn Woord, steeds opnieuw, overtuigd dat de Meest Barmhartige hen schatten zal schenken die honderd keer waardevoller zijn dan alles wat deze wereld te bieden heeft.
Hun leven draait om het verdiepen van hun band met de goddelijke boodschap in het besef dat Allah tot hen spreekt door middel van de Koran, en om de Spreker uiteindelijk te ontmoeten. Daardoor raken zij steeds minder gehecht aan deze vergankelijke wereld.
Liefde voor de Koran
De vroege geleerde Sahl ibn ʿAbdullāh al-Tustarī zei:
“Het teken van liefde voor Allah is:
♡ liefde voor de Koran.
Het teken van liefde voor de Koran is:
♡ liefde voor de Profeet ﷺ en voor zijn Sunnah.
Het teken van liefde voor de Sunnah is:
♡ liefde voor het Hiernamaals.
Het teken van liefde voor het Hiernamaals is:
♡ afkeer van een te grote gehechtheid aan deze wereld.
En het teken van afkeer van deze wereld is
♡ dat iemand er slechts van neemt wat nodig is om het Hiernamaals te bereiken.”
(Abū Ḥāmid al-Ghazāli, Iḥyāʾ ʿUlūm al-Dīn, 1st ed. [Jeddah, Saudi Arabia: Dār al-Minhāj, 2011], 8:487.)
Het begin van een liefdesverhaal
Een betekenisvolle relatie met de Koran — via tadabbor — is het begin van een liefdesverhaal en het grote slotstuk is de eeuwige nabijheid van de Bron van Liefde.
Allah سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى zal Zijn dienaren ontvangen op een plek die, zoals de Profeet ﷺ zei:
“geen oog ooit heeft gezien,
geen oor ooit heeft gehoord,
en geen menselijk hart zich ooit heeft kunnen voorstellen wat daar aanwezig is.”
(Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, no. 3224; Ṣaḥīḥ Muslim, no. 2824.)
Tadabbor en tilawah: twee zijden van de medaille
Als je die diepe relatie met de Koran hebt opgebouwd (via tadabbor), dan is volgens veel geleerden het dagelijks reciteren van de Koran de beste manier om die relatie te onderhouden. Het is beter dan andere vrijwillige daden van aanbidding waarbij geen Koran betrokken is zoals du’a of dhikr.
Tadabbor (reflectie op de Koran) en tilawah (recitatie van de Koran) zijn twee zijden van dezelfde medaille. Tadabbor is de basis: eerst moet je de Qur’an begrijpen en laten doordringen tot je hart. Dat is het begin van de liefdesgeschiedenis.
Tilawah is de daad van liefde: eenmaal die diepe relatie en liefde opgebouwd, wordt het reciteren zelf een hoogtepunt van aanbidding. Het is niet langer alleen maar een kwestie van ‘klanken maken’, maar het met aandacht en liefde reciteren en op waarde schatten van de woorden.
In feite kun je niet echt tadabbor doen zonder de tekst te lezen/reciteren, en je reciteert niet met ware khoeshoe (nederigheid) zonder tadabbor. 
Oprechtheid tegenover de Koran
Mensen die de leiding van Allah ontvangen, verschillen in hun reactie en oprechtheid.
- Sommigen keren zich ervan af. Zij willen de waarheid niet onder ogen zien.
Allah beschrijft hen als:
“alsof zij verschrikte ezels zijn die vluchten voor een leeuw.” (Koran, 74:50-51)
- Anderen accepteren ‘de last’ ervan omwille van sociale status, roemzucht,om te kunnen discussiëren of om andere egoïstische redenen. Zij hebben kennis van zaken, maar profiteren er zelf niet van.
Allah سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى vergelijkt hen met:
“een ezel die boeken draagt.” (Koran, 62:5)
- Dan is er een derde groep. Zij benaderen de Koran oprecht. Met dors, met verlangen naar meer geloof, met verlangen naar leiding. Alleen zij worden werkelijk gelaafd door de Koran.
Allah zegt:
“Wij zenden van de Koran neer wat een genezing en barmhartigheid is voor de gelovigen. Maar voor de onrechtvaardigen vermeerdert het slechts het verlies.” (Koran 17:82)
Je spirituele staat zal verheven of verlaagd worden
Volgens de geleerde Qatādah betekent deze laatste aya het volgende:
“Niemand staat op van een zitplaats (of bijeenkomst) met de Koran zonder dat hij verheven of verlaagd wordt.” (Abū al-Qāsim al-Baghawī, Maʿālim al-Tanzīl [Riyadh: Dār Tiba, 1990], 15:123.)
Met andere woorden: na het lezen of bestuderen van de Koran – of je nu in je eentje bent of samen met anderen – is je spirituele staat anders dan daarvoor. Niemand blijft neutraal. Je gaat er op vooruit óf op achteruit.
De uitkomst hangt af van de gesteldheid van je geloof, je spirituele gezondheid en de mate van focus en aanwezigheid van geest tijdens het lezen en luisteren. Het resultaat is met andere woorden een directe weerspiegeling van de innerlijke staat van de lezer of reciteur op het betreffende moment.
Wat is de toestand van jouw hart?
Daarom is het belangrijk om eerlijk te kijken naar de toestand van ons hart voordat we de Koran openen. Is ons hart ook open? Zijn we aanwezig met onze aandacht of afgeleid? Is ons hart vol verlangen naar verbinding met onze Schepper en Zijn Woorden of is ons hart leeg?
Hoe het ook zij, zelfs als ons hart nog niet klaar is om de volle beloning van de Koran te ontvangen, moeten we de waarde van een enkele zegening nooit onderschatten!
In het volgende deel over Tadabbor staat een belangrijke uitspraak van Ibn al-Qayyim centraal over de drie voorwaarden om werkelijk geraakt te worden door de Koran, gevolgd door een praktische Checklist voor Tadabbor.
